Hoe kun je ondanks incontinentie een actief leven leiden en onbezorgd aan het dagelijks leven deelnemen? Dat vragen veel mensen zich af die last hebben van incontinentieklachten. Van mogelijk slechts af en toe optredende blaaszwakte tot ernstige urine-incontinentie of zelfs fecale incontinentie bestaan er verschillende gradaties. Deze gaan deels gepaard met aanzienlijke beperkingen van de levenskwaliteit.
Of het nu slechts om een druppel urine gaat die bij een flinke lachbui in de broek terechtkomt - vooral vrouwen hebben vaak last van de zogenaamde aandrangincontinentie - of de darm zich ongecontroleerd leegt: incontinentie beschrijft het onvermogen van het lichaam om urine of ontlasting bewust op te houden. Er wordt onderscheid gemaakt tussen urine- en fecale incontinentie. Beide varianten kunnen door verschillende lichamelijke of psychische oorzaken ontstaan.
Incontinentie is een bijzonder vernederende aandoening, maar mensen die eraan lijden staan er niet volledig machteloos tegenover. Vooral bij veel vormen van urine-incontinentie kan fysiotherapie of medicatie uitkomst bieden. In sommige gevallen kunnen operaties helpen - bijvoorbeeld wanneer fistels of een vergrote prostaat het probleem veroorzaken. Dankzij moderne hulpmiddelen is het bovendien mogelijk om zelfs bij sommige ernstige vormen van incontinentie een waardig leven te blijven leiden.
In de onlinewinkel van Medicalcorner24® vindt u een uitgebreid assortiment incontinentieproducten voor verschillende gradaties. Naast incontinentieartikelen voor dagelijks gebruik, zoals incontinentiebroekjes of incontinentieslips, leveren wij ook materiaal voor behandeling in het ziekenhuis, verpleeghuis of de thuiszorg.
In dit artikel willen we de verschillende vormen van urine- of fecale incontinentie bespreken en de oorzaken, gevolgen en mogelijke therapieën beschrijven. In dit verband stellen we u de talrijke incontinentieproducten uit ons assortiment voor, die u online tegen gunstige prijzen kunt aanschaffen.
Als u zelf aan een vorm van incontinentie lijdt, raden wij u aan een arts te raadplegen. Alleen zo kunnen de precieze oorzaken worden vastgesteld en passende tegenmaatregelen worden genomen. In veel gevallen kan een therapie verlichting bieden of het probleem verhelpen. Hoe eerder u zich tot een deskundige wendt, hoe beter. Uiteindelijk mogen ook de psychische gevolgen van een dergelijke aandoening niet worden onderschat. Incontinentiepatiënten staan er niet alleen voor – laat u helpen.
Hier ziet u een overzicht van de onderwerpen in dit artikel. Met één muisklik kunt u direct naar de sectie springen die u het meest interesseert.
- Verschillende vormen van urine-incontinentie
- Verschillende soorten fecale incontinentie
- Behandeling en therapie van urine-incontinentie
- Behandeling en therapie van fecale incontinentie
- Incontinentiemateriaal en incontinentiehulpmiddelen in één overzicht
- Vergoeding van incontinentiemateriaal door de zorgverzekeraar
Medisch onderzoek naar de betreffende vorm van incontinentie is zeer belangrijk
Verschillende vormen van incontinentie en hun oorzaken
Chirurgische ingrepen in de buik kunnen onder bepaalde omstandigheden incontinentie veroorzaken. Bij vrouwen kan tijdens zwangerschappen of als gevolg van operaties een verzakking van de vagina of baarmoeder optreden. Vaak is urine-incontinentie het gevolg.
Ook kunnen bijwerkingen van verschillende medicijnen of alcoholgebruik bestaande incontinentie versterken. Dit is bijvoorbeeld het geval bij sommige antidepressiva of neuroleptica. Hieronder beschrijven we verschillende vormen van incontinentie, de oorzaken ervan en beproefde behandelingsmethoden.
Verschillende vormen van urine-incontinentie
Er is sprake van urine-incontinentie wanneer de blaas niet langer in staat is om urine betrouwbaar op te slaan en zich gecontroleerd te legen. Normaal gesproken vult de blaas zich tot het punt waarop we voelen dat het „tijd" is om naar het toilet te gaan. Gezonde mensen kunnen dan op het gewenste moment urineren. Tijdens dit proces ontspant de sluitspier, die de blaas tot dan toe gesloten hield, en trekt de eerder ontspannen blaasspier samen en drukt op de blaas.
Ook de bekkenbodemspieren spelen een belangrijke rol, omdat ze zich samen met de sluitspier aanspannen of ontspannen. Urine-incontinentie is vaak terug te voeren op gewonde of verzwakte bekkenbodemspieren.
Stressincontinentie
Bij deze vorm van urine-incontinentie wordt onvrijwillig urine verloren zodra de blaas aan een bepaalde belasting wordt blootgesteld. Deze vorm staat ook bekend als stressincontinentie. Vaak zijn een hartelijke lach of hoest al voldoende om enkele druppels urine te verliezen. Ook het tillen van zware voorwerpen kan het ongewild urineverlies bevorderen. Vrouwen hebben aanzienlijk vaker dan mannen last van stressincontinentie.
Vaak zijn verzwakkingen of verwondingen van de bekkenbodemspieren verantwoordelijk voor de incontinentie. Bij mannen kunnen verwondingen aan de bekkenbodem als gevolg van prostaatoperaties de oorzaak zijn. De bekkenbodemspieren kunnen ook door vallen, mechanische inwerking of een te hoge gewichtsbelasting beschadigd raken. Overgewicht behoort daarom tot de belangrijkste risicofactoren voor de meeste vormen van urine-incontinentie. Verder kan de oorzaak van stressincontinentie liggen in irritaties en beschadigingen van de zenuwen.
Aandrangincontinentie
Deze vorm van incontinentie dankt haar naam aan de vrijwel permanente aandrang om te plassen waaronder patiënten lijden. Ze staat ook bekend als urge-incontinentie (urge = Engels voor ‘aandrang’). Bij aandrangincontinentie geeft de blaas al een signaal om zich te legen wanneer deze nauwelijks gevuld is. Het gevoel dat men zich moet ontlasten wordt overweldigend. Patiënten kunnen zich in het dagelijks leven zelden zorgeloos bewegen, omdat de aandrang al tijdens het winkelen of een wandeling in het park kan optreden. Aan langere uitstapjes valt nauwelijks te denken - tenzij er altijd een toilet in de buurt is.
Aandrangincontinentie kan psychische oorzaken hebben en treedt vaak op in combinatie met een zwakke bekkenbodem. Ook hier worden vrouwen vaker getroffen - de zwakke ‘meisjesblaas’ is een waar cliché. Als dat de enige oorzaak is, zijn de behandelingskansen door bekkenbodemtraining goed.
Maar ook zenuwbeschadigingen of neurologische aandoeningen zoals de ziekte van Alzheimer, multiple sclerose of de ziekte van Parkinson kunnen urge-incontinentie veroorzaken. Deze kan ook optreden in verband met hartinfarcten, beroertes of diabetes mellitus. Daarnaast kunnen blaasstenen of blaasontstekingen de blaas zo sterk irriteren dat er een bijna onbeheersbare aandrang ontstaat.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee varianten van aandrangincontinentie:
Motorische aandrangincontinentie: Deze vorm wordt meestal veroorzaakt door neurologische aandoeningen en leidt tot overmatig frequente samentrekkingen van de blaas, ongeacht hoe vol deze is.
Sensorische aandrangincontinentie: De blaas stuurt foute signalen naar de hersenen, die vervolgens de samentrekking van de blaas „bevelen". Vaak veroorzaken ontstekingen of kanker deze vorm van urine-incontinentie.
Gemengde incontinentie
Bij gemengde incontinentie komen stress- en aandrangincontinentie samen voor. Mensen met deze aandoening hebben last van een sterke aandrang om te plassen die ze niet kunnen beheersen. Vaak wordt urine ongewild verloren. Doorgaans is een van de incontinentievormen sterker uitgesproken dan de andere.
De oorzaken zijn dezelfde als bij afzonderlijk optredende aandrang- of stressincontinentie. Bij vrouwen wordt gemengde incontinentie soms waargenomen als gevolg van een zwangerschap of een verzakking van de baarmoeder of vagina.
Overloopincontinentie
Bij overloopincontinentie is de blaashals sterk vernauwd of geblokkeerd, waardoor er slechts zeer weinig urine kan wegstromen. De blaas vult zich volledig, maar kan niet helemaal worden geleegd. Pas wanneer er voldoende druk is opgebouwd, overwinnen kleine hoeveelheden urine de blokkade en druppelen ze ongecontroleerd naar buiten.
Het ongemak dat wordt veroorzaakt door een overvolle blaas, in combinatie met de angst dat er weer iets „in de broek gaat", maakt het leven van betrokkenen zwaar. Zonder hulpmiddelen zoals incontinentieslips zou het nauwelijks mogelijk zijn om onbelemmerd aan het dagelijks leven deel te nemen.
Mannen hebben het vaakst last van overloopincontinentie. Vaak is een vergrote prostaat de oorzaak van de klachten. Maar ook tumoren kunnen de blaashals vernauwen. Wanneer een obstructie de urineafvoer belemmert, spreekt men van obstructieve overloopincontinentie.
Functionele overloopincontinentie ontstaat wanneer de blaasspieren te zwak zijn om samen te trekken en de blaas te legen. Ook hierbij stroomt er pas urine weg wanneer de blaas al zeer vol is. Zenuwbeschadigingen - zoals die bijvoorbeeld als gevolg van diabetes mellitus kunnen ontstaan - kunnen de oorzaak zijn. Sterke kalmeringsmiddelen veroorzaken soms eveneens een verslapping van de blaasspieren.
Reflexincontinentie
Deze vorm van incontinentie, ook bekend als neurogene urine-incontinentie, wordt veroorzaakt door neurologische schade of aandoeningen. Wie hierdoor wordt getroffen, kan niet voorspellen wanneer de eigen blaas zich leegt. De urinelozing kan op elk moment optreden - in aanvallen, reflexmatig. Mannen en vrouwen worden in gelijke mate getroffen door reflexincontinentie. Men onderscheidt twee verschillende vormen van deze aandoening:
Spinale reflexincontinentie: Zenuwaandoeningen of ruggenmergletsels zijn mogelijke oorzaken. Deze vorm van incontinentie kan optreden bij dwarslaesies.
Supraspinale reflexincontinentie: Ziekten zoals dementie, Parkinson of beroertes kunnen de hersenen zodanig beschadigen dat reflexincontinentie wordt veroorzaakt.
Extra-urethrale urine-incontinentie:
Deze vorm van incontinentie is aangeboren of wordt veroorzaakt door een fistel. Fistels zijn kanalen die bijvoorbeeld als gevolg van ontstekingen in het weefsel ontstaan. Als zo'n fistel een verbinding vormt tussen de blaas en de anus (bij vrouwen kan ook de vagina betrokken zijn), lekt urine uit deze lichaamsopening. Afhankelijk van het verloop van de fistels in het lichaam kan in sommige gevallen zelfs urine door de huid sijpelen.
Dat mensen die eraan lijden zich nauwelijks in het openbaar durven te vertonen, is niet verwonderlijk. De angst voor ongelukjes en de schaamte wanneer het „gebeurt", zijn groot - de psychische belasting is enorm. In veel gevallen is het echter mogelijk extra-urethrale urine-incontinentie operatief te verhelpen. Daarom wordt dringend aangeraden medische hulp in te schakelen.
Verschillende soorten fecale incontinentie
Bij fecale incontinentie - ook darmcontinentie genoemd - verliezen de betrokkenen de controle over winden en stoelgang. In lichte gevallen hebben zij last van winderigheid of het ongecontroleerd verliezen van darmslijm en vloeibare ontlastingsbestanddelen. In ernstige gevallen blijft het niet bij het "remspoor" in het ondergoed - ook vaste ontlasting kan niet meer worden opgehouden.
Fecale incontinentie wordt in drie ernstgradaties ingedeeld:
- Gedeeltelijke incontinentie van de eerste graad: vaak oncontroleerbare winderigheid. Het naar buiten komen van kleine hoeveelheden vloeibare ontlasting, met zichtbare sporen in het ondergoed.
- Gedeeltelijke incontinentie van de tweede graad: de symptomen van de eerste graad nemen toe. Bovendien lekt vloeibare ontlasting ongecontroleerd naar buiten.
- Totale incontinentie (fecale incontinentie van de derde graad): de controle over het ophouden van de darminhoud gaat volledig verloren. Ook vaste ontlasting komt ongecontroleerd naar buiten.
Oorzaken van fecale incontinentie
Aandoeningen of verwondingen van het anorectum (de endeldarm of de sluitspier) zijn de meest voorkomende oorzaken van fecale incontinentie. De endeldarm is het deel van de darm waarin de ontlasting tot de uitscheiding wordt opgeslagen. Een gevulde endeldarm veroorzaakt het gevoel dat men naar het toilet moet. Een gezond persoon kan de sluitspier gesloten houden totdat hij naar het toilet gaat.
De volgende omstandigheden kunnen ertoe leiden dat de controle over de continentie van het menselijk lichaam verloren gaat:
- Zwakte van de bekkenbodem: net als bij urine-incontinentie ligt ook aan fecale incontinentie vaak een verzwakte bekkenbodemspier ten grondslag. Vaak worden oudere of langdurig bedlegerige patiënten getroffen.
- Verwondingen aan de anus: bij ongevallen of operaties kunnen de sluitspier of darmzenuwen beschadigd raken. Bij vrouwen ontstaan dergelijke verwondingen soms als gevolg van een bevalling.
- Prolaps of sterk uitgesproken aambeien: een prolaps is een verzakking - het naar buiten komen - van de endeldarm of het rectum via de anus. Ernstig geïrriteerde of al naar buiten komende aambeien kunnen een dergelijke ontwikkeling aankondigen en moeten beslist door een arts worden onderzocht.
- Ontstekingsziekten: de ziekte van Crohn behoort bijvoorbeeld tot de darmziekten die chronische ontstekingen veroorzaken, blijvende zenuwschade kunnen veroorzaken en tot fecale incontinentie kunnen leiden.
- Neurologische aandoeningen: multiple sclerose, parkinson of dementie kunnen gepaard gaan met fecale incontinentie.
- Kanker: als zich tumoren vormen in het anorectale gebied, kan eveneens fecale incontinentie ontstaan.
- Bijwerkingen van medicijnen: sommige medicijnen werken laxerend of veroorzaken verslapping van de bekkenbodemspieren.
- Verstopping: een vezelarm voedingspatroon in combinatie met te weinig vochtinname bevordert het ontstaan van verstopping. Verharde ontlasting vormt een barrière waar alleen vloeibare ontlasting langs sijpelt. Frequente ernstige verstopping bevordert het ontstaan van vergrote aambeien en kan tot verwondingen in de darm leiden.
- Diarreeaandoeningen: verschillende ziekten veroorzaken oncontroleerbare diarree. Deze vorm van fecale incontinentie verdwijnt meestal vanzelf. Alleen wanneer het immuunsysteem de veroorzakende ziekte niet kan bestrijden, kan aanhoudende diarree door het daarmee gepaard gaande vochtverlies levensbedreigend worden. Diarree kan ook optreden als bijwerking van medicijnen, door alcoholgebruik of na het eten van voedsel dat niet wordt verdragen.
Incontinentie - behandeling en therapie
In veel gevallen is behandeling van incontinentie mogelijk. Daarbij hangt veel af van de specifieke vorm en ernst van de aandoening, evenals van de leeftijd en de algehele gezondheidstoestand van de patiënt. Hoe eerder u een arts raadpleegt, hoe beter.
Veel mensen met deze aandoening schamen zich ervoor en willen zich niet aan een vreemde toevertrouwen. Maar medisch specialisten weten precies wat ze moeten doen en kunnen tegenmaatregelen nemen en hulpmiddelen zoals incontinentieslips of luierbroekjes voorschrijven.
Behandeling en therapie bij urine-incontinentie
- Bekkenbodemtraining: Gerichte training van de bekkenbodemspieren kan in veel gevallen verlichting bieden en dient ook ter preventie. Deze therapie omvat specifieke spiertraining, maar maakt patiënten ook bewust van verkeerde houdingen en onnodige belastingen die in het dagelijks leven moeten worden vermeden. De bekkenbodem is een groot spieroppervlak dat letterlijk de bodem van onze onderbuik vormt. De enige zwakke plekken zijn de openingen voor de endeldarm, urinebuis en vagina. Wanneer urine of ontlasting wordt uitgescheiden, ontspant de bekkenbodem. Op elk ander moment ondersteunt deze de inwendige organen in het bekkengebied. De bekkenbodemspieren moeten bovendien enige lichamelijke belasting kunnen verdragen - bijvoorbeeld bij het dragen van zware lasten.
- Biofeedbacktraining: Als er neurologische aandoeningen zijn die het gevoel van patiënten in hun bekkenbodemgebied beperken, kan biofeedbacktraining helpen. Hiervoor wordt een sonde in de endeldarm of vagina ingebracht, die een signaal activeert zodra de spieren samentrekken. Met behulp van deze geluidssignalen of lichtsignalen kunnen patiënten hun bekkenbodemspieren gericht trainen.
- Elektrotherapie: Daarnaast kunnen de bekkenbodemspieren ook met elektrotherapie worden gestimuleerd. Daarbij worden zwakke elektrische impulsen naar de spieren geleid, waardoor ze gericht en pijnloos kunnen worden getraind.
- Lichaamsgewicht verminderen: Als de bekkenbodem door overgewicht wordt belast, worden daarnaast trainings- en voedingsprogramma's voor gewichtsreductie aanbevolen.
- Blaastraining en toilettraining: Wie al toegeeft aan de eerste tekenen van aandrang om te plassen, „programmeert" zijn blaas er na verloop van tijd op om zich vroegtijdig te legen. Blaastraining onder medisch toezicht helpt de blaassluitspier te versterken en het regelmatig legen van de blaas zonder aandrang te bevorderen. Patiënten moeten tijdens de toilettraining bijhouden wanneer ze hebben geplast, hoeveel urine ze hebben uitgescheiden en hoeveel ze hebben gedronken. Een specialist gebruikt deze gegevens om een dagschema met vaste drinkmomenten en toiletbezoeken op te stellen.
- Kanker: als zich tumoren vormen in het anorectale gebied, kan eveneens fecale incontinentie ontstaan.
- Medicamenteuze behandelingen: Bij aandrangincontinentie kunnen krampstillende medicijnen verlichting bieden. Incontinentie die bij vrouwen ontstaat door hormonale veranderingen tijdens de overgang, kan soms met hormoontherapie worden behandeld.
- Katheter: Als reflexincontinentie niet op een andere manier kan worden behandeld, zijn patiënten aangewezen op katheters om de blaas te legen. Katheters worden ook gebruikt bij overloopincontinentie.
- Operatie: In geval van letsel, afwijkingen of tumoren kan incontinentie soms met een operatieve ingreep worden behandeld. Extra-urethrale incontinentie die door fistels wordt veroorzaakt, moet operatief worden behandeld. Ook een vergrote prostaat kan worden geopereerd om overloopincontinentie te verhelpen. Er zijn ook gevallen bekend waarin een zogenaamde blaaspacemaker patiënten met urine-incontinentie heeft geholpen. Beschadigde urinebuizen kunnen in sommige gevallen met ondersteunende implantaten worden hersteld. Een operatie moet echter altijd het laatste middel zijn wanneer niet-invasieve therapieën geen resultaat hebben.
Behandeling en therapie bij fecale incontinentie
- Bekkenbodem trainen: Ook bij fecale incontinentie behoort bekkenbodemtraining tot de belangrijkste preventieve maatregelen. De training kan darmzwakte tegengaan, waarbij de darmbewegingen afnemen. Ook vrouwen die als gevolg van hormonale veranderingen tijdens de menopauze last hebben van verzwakt bindweefsel, hebben baat bij een getrainde bekkenbodem.
- Toilettraining: kan ter ondersteuning worden ingezet. Daarbij wordt bijgehouden wanneer ontlasting is geproduceerd. Ook de kleur van de ontlasting kan aanwijzingen geven voor aandoeningen en andere problemen. Op basis van de gemeten gegevens stelt de behandelend arts een toiletschema voor de stoelgang op. De toilettraining is erop gericht de sluitspier te versterken en de controle over de eigen stoelgang te behouden. Een sterke bekkenbodem maakt het de sluitspieren en de endeldarm gemakkelijker hun taken uit te voeren.
- Elektrotherapie: In sommige gevallen kunnen de betrokken spieren met elektrotherapie worden gestimuleerd. Zelfs het implanteren van een pacemaker kan worden overwogen. Deze moet een verstoorde communicatie tussen de hersenen en de organen en spieren van het bekken weer in goede banen leiden. Dergelijke behandelingen moeten uiteraard altijd medisch worden beoordeeld.
- Operatie: Een beschadigde sluitspier kan mogelijk met een operatie worden hersteld. Sommige chirurgen hebben zich zelfs in dit vakgebied gespecialiseerd. Ook het implanteren van een kunstmatige sluitspier is mogelijk. Een operatie kan bovendien worden overwogen bij een verzakking van de dikke darm.
Incontinentie voorkomen - Wat kunt u doen?
U kunt veel doen om het ontstaan van incontinentieproblemen naarmate u ouder wordt te voorkomen. We hebben al beschreven hoe bekkenbodemtraining veel incontinentieproblemen tegengaat. Maar ook heel normale, alledaagse beweging kan helpen. Ga veel wandelen, blijf niet te lang zitten of doe elke dag wat gymnastiek.
Yoga biedt ook veel oefeningen die de bekkenbodem op een zachte manier versterken. Veel oefeningen die u tijdens een bekkenbodemtherapie zou doen, zijn inderdaad op vergelijkbare wijze opgebouwd.
Beweging en een evenwichtige voeding zijn belangrijk om een gezond gewicht te behouden. Veel vormen van incontinentie ontstaan door ernstig overgewicht. Vermijd het dragen en verkeerd tillen van (te) zware lasten. Daardoor wordt er grote druk op de bekkenbodem uitgeoefend.
Eet en drink niets wat de darmen of blaas kan irriteren. Drink elke dag voldoende en let op een vezelrijke voeding. Voedingsvezels, zoals we die bijvoorbeeld vinden in volkorenproducten, noten, fruit of groenten, zorgen voor een groter ontlastingsvolume, over het algemeen zachtere ontlasting en een snellere spijsvertering.
Voldoende drinken is belangrijk, zodat de voedingsvezels - de vezels van plantaardig materiaal - kunnen zwellen. De ontlasting moet gemakkelijk en zonder bewuste inspanning kunnen worden uitgescheiden.
In principe geldt: praat met uw arts of arts over incontinentie. Zij zijn gekwalificeerd en in staat om uw individuele situatie te beoordelen en een diagnose te stellen. Dankzij de medische geheimhoudingsplicht kunt u rekenen op volledige discretie.
Er zijn veel mogelijkheden om incontinentie te behandelen en hulpmiddelen te gebruiken, zodat u een normaal leven kunt blijven leiden.
Incontinentiemateriaal en -hulpmiddelen in één overzicht
Hoewel incontinentie vaak kan worden behandeld, kan het duren voordat de maatregelen resultaat opleveren. Gelukkig bestaat er een grote verscheidenheid aan hoogwaardig incontinentiemateriaal en incontinentiehulpmiddelen die het dagelijks leven van getroffenen gemakkelijker maken. Daartoe behoren bijvoorbeeld slipvormige luiers en speciale incontinentie-onderbroeken.
Daarnaast zijn er verschillende hulpmiddelen voor de verzorging van personen met incontinentie die zichzelf niet kunnen helpen. Bijvoorbeeld incontinentieonderleggers en bedbescherming tegen vocht voor matrassen. Dergelijke producten worden ook gebruikt bij de intramurale of thuiszorg van bedlegerige patiënten.
Vanwege de verschillende anatomie van mannen en vrouwen zijn veel incontinentieartikelen vaak verkrijgbaar in varianten voor beide geslachten. Vooral onder mannen was deze aandoening lange tijd een taboe. Inmiddels worden er echter talrijke incontinentieartikelen speciaal voor mannen aangeboden.
Niet altijd is er een toilet binnen handbereik - toilettraining helpt om het langer vol te houden
Vrij bewegen in het dagelijks leven - ondanks incontinentie
Incontinentie beperkt de bewegingsvrijheid in het dagelijks leven aanzienlijk. Dit is een van de aspecten waar getroffenen het meest onder lijden. Dankzij speciaal aangepaste onderkleding zijn er tegenwoordig echter talrijke hulpmiddelen beschikbaar om hun persoonlijke vrijheid terug te krijgen.
Incontinentiebroeken en incontinentieslips hebben als groot voordeel dat ze onder normale dagelijkse kleding kunnen worden gedragen. Deze incontinentiebroekjes zijn zo handig ontworpen dat er praktisch geen zichtbare lijnen onder de kleding ontstaan. Absorberende kussentjes in de slips nemen vocht op en absorberen onaangename geuren.
Wie last heeft van incontinentie, kan zich dankzij incontinentie-ondergoed weer vrij bewegen. In de wetenschap dat noch een vlek in de broek noch geuroverlast roet in het eten gooit, kunnen weer sociale contacten worden aangegaan. Ook sportieve activiteiten of langere uitstapjes worden weer mogelijk.
Incontinentieslips voor dames en heren zijn verkrijgbaar in verschillende maten. De meeste merken zijn verkrijgbaar in varianten met verschillende absorptievermogens voor verschillende gradaties van incontinentie. Bij stress- of urge-incontinentie gaat er vaak maar een paar druppels „in de broek”. Als er ook fecale incontinentie optreedt, zijn daarentegen sterkere incontinentiebroeken nodig.
Incontinentie-inleggers en incontinentieverbanden
Incontinentie-inleggers en incontinentieverbanden zijn een alternatief voor incontinentiebroekjes. Het gaat om inlegkruisjes of voorgevormde verbanden die, net als een maandverband, in het ondergoed worden gelegd.
Incontinentie-inleggers hebben kleefstrips, waarmee ze net als een verband in het ondergoed worden bevestigd. Deze hulpmiddelen worden aanbevolen bij lichte blaaszwakte tot en met matige urine-incontinentie.
MoliCare® Pads van Hartmann zijn een voorbeeld van incontinentie-inleggers. Ze zijn dermatologisch getest, hebben een anatomische vorm en neutraliseren op betrouwbare wijze ongewenste geuren.
Incontinentie-inleggers zijn dankzij extra lekvrije elastische boorden ook geschikt bij ernstige urine-incontinentie of bij fecale incontinentie. Ze kunnen bovendien door bedlegerige patiënten worden gedragen. Vanwege hun formaat moeten de inleggers samen met netbroekjes of andere fixatiebroekjes worden gedragen.
Liggen en zitten bij incontinentie - wat biedt bescherming?
Zittend of liggend is incontinentie net zo aanwezig als tijdens lichamelijke activiteit. Juist in hun eigen huis willen mensen met incontinentie niet voortdurend incontinentie-ondergoed dragen. Ook bij thuiszorg of intramurale zorg is het vaak effectiever om niet het onderlichaam van de patiënt, maar het oppervlak waarop deze slaapt van incontinentiebescherming te voorzien. Speciale inleggers, onderleggers en beschermhoezen bieden bescherming voor meubels en matrassen bij incontinentie.
Incontinentieonderleggers dienen voornamelijk ter bescherming van matrassen, ligbedden of brancards. Natuurlijk kunnen ze ook als een tegen vocht beschermende onderlegger op andere zitmeubelen worden gebruikt. Incontinentieonderleggers worden vaak gebruikt in klinieken en verpleeghuizen. De maten en varianten variëren van kleine bedonderleggers die het gebied onder het bekken bedekken tot onderleggers die als hoeslaken volledige matrassen bedekken.
Incontinentieonderleggers bestaan uit zeer absorberende cellulose met vlieslagen die vloeistoffen zoals urine opnemen. Ze bevatten bovendien doorgaans geurbindende stoffen. Een polyethyleenfolie of vergelijkbaar materiaal met een antislipbuitenkant voorkomt dat vocht doorsijpelt. Dergelijke onderleggers bieden betrouwbare incontinentiebescherming - vooral tegen urine-incontinentie. Ze zijn verkrijgbaar in verschillende maten. Daarnaast zijn er verschillende diktes, van 4-laags voor lichte vormen van incontinentie tot bijzonder krachtige 12-laagse incontinentieonderleggers.
Voor kortdurende bescherming kunnen kleinere onderleggers worden gebruikt. Producten zoals de incontinentie-bedonderlegger van Careline overtuigen door hun antislipwerking, vormvastheid en hoge absorptievermogen. Bij onderzoeken op een onderzoeksbank kunnen dergelijke bedonderleggers onder het bekken van de patiënt worden gelegd. Ze kunnen ook als vochtbescherming op zitmeubels worden gebruikt.
Ter bescherming van fauteuils of stoelen zijn waterdichte zitmatten geschikt, zoals die bijvoorbeeld door Behrend worden geproduceerd. Deze polyester zitmatten zijn verkrijgbaar in verschillende kleuren. Ze hebben bovendien het voordeel dat ze meer op kleine kleedjes lijken en niet aan een medisch hulpmiddel doen denken. Zo bieden ze onopvallende bescherming voor uw meubels.
Zeer veilige incontinentiebescherming voor matrassen bieden wegwerp-beschermlakens, zoals de Vala®Protect special van Hartmann. Ze bieden zeer goede bescherming voor matrassen. Deze lakens zijn zeer scheurbestendig en hebben een zijdelingse lekbescherming. Bovendien zijn ze zacht en soepel, zodat je erop kunt slapen zoals op gewone lakens.
Hulpmiddelen bij incontinentie - verschillen tussen vrouwen en mannen
De anatomische verschillen tussen vrouwen en mannen maken bij sommige vormen van incontinentie verschillende hulpmiddelen noodzakelijk.
Urinecondoom voor mannen - alternatief voor de katheter
Het urinecondoom wordt net als een gewoon condoom omgedaan, maar heeft aan de punt een slangaansluiting. Daarop kan de slang van een been- of bedzak worden aangesloten, waarin de urine wordt afgevoerd. Urinecondooms zijn gemaakt van siliconen en latex en kunnen tot 24 uur achter elkaar worden gedragen. Ze bieden discrete bescherming, omdat de beenzak onder de kleding kan worden verborgen.
Voordeel: Urinecondooms maken het gebruik van een katheter (behalve bij overloopincontinentie) overbodig. Terwijl een katheter door een arts wordt ingebracht, kunnen betrokkenen het urinecondoom eenvoudig zelf omdoen. Mannen met aandrang- of stressincontinentie kunnen zich dankzij dit hulpmiddel weer vrijer bewegen.
Pessaria - hulpmiddelen bij vrouwelijke urine-incontinentie
Pessaria zijn meestal ringvormige of ovale hulpmiddelen die zijn aangepast aan de vorm van de vrouwelijke geslachtsorganen. Ze worden gebruikt om incontinentieproblemen tegen te gaan die zijn veroorzaakt door anatomische veranderingen, zoals baarmoederverzakkingen. Pessaria kunnen samen met incontinentieslips worden gedragen. De behandelend gynaecoloog beslist of een pessarium zinvol is en welke vorm moet worden gebruikt.
Hulpmiddelen voor de intramurale zorg van patiënten met incontinentie
Naast incontinentieartikelen, die vooral dienen om de mobiliteit en deelname aan het dagelijks leven te behouden, zijn er ook incontinentieproducten die voornamelijk worden gebruikt bij intramurale zorg of thuiszorg voor bedlegerige personen. Daartoe behoren bijvoorbeeld steriele katheters met toebehoren zoals kleppen en afsluitdoppen, evenals complete kathetersets. Een blaaskatheter wordt bijvoorbeeld ingebracht voor het volledig legen van de blaas bij reflexincontinentie of overloopincontinentie.
Urinalen worden in verschillende uitvoeringen voor mannen of vrouwen geproduceerd. Het ontwerp van de flessen is afgestemd op de betreffende anatomie. Ze zijn ideaal wanneer de aandrang om te urineren zo groot is dat mensen de wc niet meer halen. Daarom worden ook ambulances uitgerust met urinalen. Met passende houders kunnen de urinalen binnen handbereik aan het ziekenhuisbed worden bevestigd.
Vergoeding van incontinentiemateriaal door de zorgverzekeraar
Zorgbehoevenden van alle zorgniveaus hebben wettelijk recht op vergoeding van hulpmiddelen die bij de zorg nodig zijn. De bevoegde zorgverzekeraar vergoedt per maand maximaal 40,00 euro voor hulpmiddelen voor de zorg. Daaronder vallen ook bedbeschermingsmatjes en andere hulpmiddelen zoals beschermende handschoenen, schorten of desinfectiemiddelen, die nuttig zijn bij de verzorging van incontinente naasten.
U kunt bij uw zorgverzekeraar een aanvraag indienen voor de vergoeding van hulpmiddelen voor de zorg. Wij dienen graag de betreffende aanvragen voor u in als u voor de vergoeding gekwalificeerde producten in onze webshop wilt aanschaffen. Daarvoor hebben wij de naam en het instellingskenmerk (IK-nummer) van uw zorgverzekeraar nodig. Vervolgens stellen wij op basis van uw behoeften een individueel productpakket samen en laten wij dit aanbod door de zorgverzekeraar bevestigen. De verzekeraar stuurt u vervolgens een afgestempelde bevestiging en wij leveren u de incontinentieproducten.
Neem gerust contact met ons op als u of uw naasten incontinentiemateriaal nodig hebben. Wij adviseren u graag over onze medische producten en bezorgservice.
Denk eraan om de vorm van incontinentie en passende tegenmaatregelen altijd door een arts te laten beoordelen. Stel zelf geen diagnoses. Neem tijdig contact op met medische professionals; dan heeft u de beste kans op een succesvolle incontinentiebehandeling.
